สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก

สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก

สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก เป็นอดีตพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฎาน รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์วังชุก เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 และเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมพรรษา 17 พรรษาเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2549 พระองค์ทรงได้รับเลือกจากนิตยสารไทม์ ให้เป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุด 100 คนแรกของโลก[1]พระองค์ทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549 พระราชโอรสพระองค์แรก เจ้าชายจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน[2]

สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก

พระราชบุตร 10 พระองค์
พระราชสมภพ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 (65 ปี)
พระราชวังเดเชนโชลิง กรุงทิมพู ประเทศภูฏาน
พระราชอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏาน
ราชวงศ์ วังชุก
พระปรมาภิไธย สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก
พระบรมราชชนนี สมเด็จพระราชินีเกซัง โชเดน
รัชกาลถัดไป สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก
รัชกาลก่อน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก
พระบรมนามาภิไธย จิกมี ซิงเย วังชุก
บรมราชาภิเษก 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2517
พระบรมราชชนก สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จิ วังชุก
พระบรมราชินี สมเด็จพระราชินีดอร์จิ วังโม วังชุก
สมเด็จพระราชินีเชอริง เพม วังชุก
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก
รัชกาล 31 ปี 229 วัน